Los bericht bekijken
Oud 20 januari 2012, 23:35   #6
vanwinjp
Een winnaar
 
Geregistreerd: 4 augustus 2003
Berichten: 1.839
Standaard

Wat ik ook heb moeten vaststellen in krantenartikels en fotoreportages over de toenmalige crossen, is, dat er toen helemaal geen behoefte was om uitdrukkelijk enkel veld en bos op te zoeken. Men reed vaak heel lange verbindingsstukken tussen bos en veld, op de weg. Het waren echte rondritten over verschillende dorpen, met enkel start en aankomstplaats op dezelfde lokatie. Men zag de renners hooguit twee keer tijdens een wedstrijd.

Juist voor of juist na WOII was er nog een BK met start aan het Vier Armenkruispunt en via een tocht door het ZoniŽnwoud naar de benedenstad met aankomst op de velodroom van Brussel. Men reed door de stad en zocht hier en daar een park op (de oefenterreinen van Etterbeek, de Cinquantennaire en het Josaphatpark.

Ik las ook dat de prima resulaten van sommige beginnelingen in het BK van de beginjaren veel te maken had met het feit dat die voor hun wegkoersen vaak nog door veldwegels moesten omdat er in vele dorpen buiten de hoofdstraat geen geplaveide straten waren. Of dat de echte reden van hun opzienbare resultaten was, laat ik in het midden. Wel kan men daaruit afleiden dat de cross en de weg niet zo immens van elkaar verschilden en dat men ook geen moeite deed om een overduidelijk onderscheid te maken. Cross was winter en weg zomer, maar men gebruikte dezelfde fiets. Bijkomend waren er enkel crossen vanaf de maand januari en het zwaartepunt lag bij de PK's half februari en het BK begin maart. Het was dus puur voorbereidende bezigheid voor de weg.

Ik las ook over crossen die uitgesteld werden omwille van de slechte omstandigheden. Men was dus niet uit op modderpoelen en lopen. Op enkele artificiŽle hindernissen na (cf het veldopen in die jaren) zie je ook zelden foto's waarop renners lopen. Dat veldrijden modder moest hebben en zwoegen moest zijn is een trend uit de jaren 50, in BelgiŽ, want de Fransen vonden loopstroken de cross onwaardig. Dat is vandaag nog altijd zo. Franse omlopen kunnen zwaar zijn, maar zijn meestal extreem bereidbaar. Die jaren 50rage heeft gemaakt dat BelgiŽ er internationaal niet aan te pas kwam. Eind jaren 50 was de aard van onze omlopen en de duur van de crossen wekelijks goed voor polemiek in de kranten.

Tot hier de info, met als bedoeling aan te geven dat we het onstaan en het bestaan van de cyclo cross misschien iets minder moeten trachten te verklaren vanuit de hedendaagse logica van het veldrijden.

Johan
vanwinjp is offline   Met citaat reageren