WielerArchieven  

Ga terug   WielerArchieven > Speciaal > Wielerverhalen en -anekdotes

Reageren
 
Discussietools
Oud 13 januari 2011, 13:37   #1
horstjan
Junior
 
Geregistreerd: 30 september 2009
Locatie: Haarlem nederland
Berichten: 205
Standaard Tactiek

In mijn topjaar 1966 leek er maar geen einde te komen aan de zegereeks die ik had ingezet.
Ondanks de sterke concurrentie van de Limburgers Harry Stevens en Eddy Beugels of Evert Dolman en Rini Wagtmans bleef het geluk mij maar toelachen. Of was het meer dan geluk?

Het is gebruikelijk om ook eens een ander de zege te gunnen had Eef Dolman mij toegeroepen tijdens de ronde van Gelderland van het jaar daarvoor en zette mij voor blok om de altijd sterk rijdende, maar zelden winnende André van Middelkoop de zege te laten. Dat was wel even slikken, want een klassieker geef je niet zomaar weg. Dus ik weigerde in eerste instantie hieraan mee te werken. De niet op zijn achterhoofd gevallen Dolman verzekerde mij dat ik dan zeker niet zou winnen omdat hij en André geen kopwerk meer zouden verrichten. Onze voorsprong op de achtervolgende groep slonk zienderogen en in arrenmoede besloot ik ermee in te stemmen dat André van Middelkoop weg mocht rijden. Eef en ik lieten ons terugzakken in de groep van tien die zich had losgemaakt uit het peloton. Niet ver voor de finish zouden we nog over een slecht grindpad moeten dat door de renners al naar het bandenmerk met die naam het “Vredesteinpad" werd genoemd. Ik verlangde er vurig naar dat André er lek zou rijden waardoor de koers alsnog in mijn voordeel zou kunnen uitvallen.
Of het door de schietgebedjes van Eef Dolman kwam weet ik natuurlijk niet, maar iedereen kwam ongeschonden over het grindpad en André van Middelkoop kreeg loon naar werken. Voor mij gold gegokt en…verloren.

Een jaar later tijdens de finale van het kampioenschap van Nederland op het circuit van Zandvoort leek het wéér op een herhaling van zetten uit te draaien. In de tumultueuze finale vonden André van Middelkoop en ik elkaar in eendrachtige samenwerking en de overwinning kon mij deze keer niet ontgaan, dacht ik. Dat mijn medevluchter daar een andere mening op na hield, even terzijde.

Heel even hadden we die laatste ronde elkaar aangekeken, ik bespeurde de vraag in zijn ogen. Zo van; wat gaan we doen Jan? Ik begreep hem meteen en schudde hardnekkig van nee. Vanaf dat moment was de snee eruit want hij kwam niet meer op kop.
De achtervolgende groep onder aanvoering van Leo Duyndam had lont geroken en kwam sterk opzetten. Wat moest ik doen? Financiële tegemoetkoming accepteren en genoegen nemen met de tweede plek? Topamateurs onder elkaar kennen de verdeelsleutel in dergelijk geval. Het zou me geen windeieren opleveren. In een flits besloot ik hem listig in de waan te laten dat ik hem de overwinning zou gunnen. Ik kwam langszij en liet hem op onderdrukte toon weten dat het goed was terwijl ik heel andere plannen in gedachten had.

André van Middelkoop begon als een bezetene zijn laatste krachten aan te wenden om onze voorsprong verder uit te bouwen terwijl ik juist slinks het tempo begon te drukken.
Om geen woordbreuk te plegen en alsnog mijn eigen kans te kunnen gaan zouden we eerst moeten worden teruggepakt, was mijn achterliggende gedachte. Of het slim ofwel gemeen spel was? Daar hield ik mij op dat moment niet mee bezig. Het was mijn tactische tegenzet om tot winst te komen. Zo belande ik wel in een positie dat André voor mij en de groep achter mij zich het apenzuur reden en ik op een beetje reserve. Het mooiste voor mij zou natuurlijk zijn als we pas de laatste kilometer door de achtervolgers werden ingelopen, om dan met mijn opgespaarde krachten een jump te plaatsen!

Het duurde niet lang of de groep klampte aan, Leo Duyndam’s knie tikte mij aan, een door niemand te beantwoorden explosie was het gevolg. André Middelkoop en de rest van het groepje hebben met lede ogen moeten aanzien hoe hun winstkansen in rook op ging.
Een euforisch gevoel daalde op mij neer toen ik met beide handen in de lucht de verlossende eindstreep passeerde. Eindelijk roodwitblauw. Gegokt en… gewonnen!

Laatst gewijzigd door horstjan; 13 januari 2011 om 13:44
horstjan is offline   Met citaat reageren
Reageren

Discussietools

Regels voor berichten
Je mag geen nieuwe discussies starten
Je mag niet reageren op berichten
Je mag geen bijlagen versturen
Je mag niet je berichten bewerken

vB-code is Aan
Smileys zijn Aan
[IMG]-code is Aan
HTML-code is Uit

Forumnavigatie

Soortgelijke discussies
Discussie Auteur Forum Reacties Laatste bericht
tactiek rabo Gerrit Stevens Baggerbox 7 14 juli 2008 00:00


Alle tijden zijn GMT +2. Het is nu 04:36.


Forumsoftware: vBulletin®, versie 3.8.2
Copyright ©2000 - 2021, Jelsoft Enterprises Ltd.
© 2003-2007, WielerArchieven
Version française #12 par l'association vBulletin francophone